..गृह पृष्ठ
 |
| Naresh Rokaha |
मैले दे'को सागार भन्दा तिम्रै तलाउ प्यारो भए
मैले गर्ने सम्झनाले तिमी जिउन गाह्रो भए
पिरतीमा आफै हार्दिन्छु ,
त्यो दिल बाट डेरा सार्दिन्छु
खडेरीमा फुलेकी थ्यौ पानी हाल्नु भुल भयो
झुटो रैछ तिम्रै प्रीति मनमा पाल्नु भुल भयो
सुम्पिनेले आज आफै चोरेको हो मुटु भन्यौ
सर्बश्वनै ठान्थ्यौ तर बचनको तिर हान्यौ
झरेको फूल टिपेको थें मुटु माझ राखेको थें
जुनी जुनी चोखो प्रीति तिम्रै निम्ति साँचेको थें
निश्चल थियो मेरो माया तिम्रै कारण मरी गयो
हान्यौ बज्र मुटुमानै अनयासै झरी गयो
